Στα γενεθλεια μου

Μονο εσυ χαρα μου ενιωσες πως δεν ημουν καλα στα γενεθλεια μου, και μου το ειπες σημερα στο μαθημα. Και αυτο με δυο κουβεντες που ανταλλαξαμε μεσω μηνυματος στο κινητο. Μια ακομα αποδειξη για μενα ποσο ηλιθιος ημουν οταν σε αφηνα να γλυστρισεις μεσα απο την ζωη μου...Τα λαθη πληρωνονται παντα, και εγω πληρωνω το δικο μου. Τουλαχιστον ομως εχω την δυνατοτητα να βλεπω την μορφη σου και να ακουω την φωνουλα σου..Αν δεν ειχα και αυτο μαλλον θα ημουν εντελως χαμενος στην ζωη ψυχη μου...

μου ελειψες

απλα μου ελειψες, και χωρις την παρουσια σου αισθανομαι κενος, και ηλθα απλα να σου το πω.....Δεν εχω το κουραγιο να πω κατι παραπανω. Ολοι οι αγγελοι να φυλανε εσενα καλη μου. Καληνυχτα και ονειρα γλυκα...........

Στα ονειρα μου

Ησουν και παλι στα ονειρα μου ψυχη μου πριν λιγες μερες και ειχα το χερι σου μεσα στο δικο μου και το χαιδευα, μιας και μονο στα ονειρα μου μπορω και σε χαιδευω....

Δευτερα, μερα ευλογημενη....

Σημερα δεν μπορουσα να παρω τα ματια μου απο πανω σου ψυχη μου. Σε κοιταζα και σε θαυμαζα συνεχεια, για την ομορφια της ψυχης σου που εκδηλωνεται μεσα απο το χαμογελο σου και τα λογια σου. Μου αρκει να σε ακουω να μιλας για να γινομαι ευτυχισμενος, καθε λεξη καθε φθογγος που βγαινει απο το χειλη σου, για με ειναι θυσαυρος ανεκτιμητος.
Και σαν εφθασε το τελος μιας αλλης ευλογημενης Δυτερας ηταν σαν να μου στερουσε ενα χερι αορατο την ευτυχια. Εκανα σκεψεις που πονουσαν, μπροστα σε ενα ενδεχομενα να μην υπαρηξουν αυτες οι ευλογημενες Δευτερες, και δεν αντεξα, λυγισα, εσπασα, και το κλαμα επνιξε τις σκεψεις μου. Ημουν εκει στην μεση του δρομου να οδηγω και να κλαιω σαν μωρο παιδι. Δεν αντεχα να μην σου ξαναμιλησω και σε καλεσα στο κινητο σου να σε ακουσω και να σου πω τον φοβο μου μην χασω αυτο που θεωρω ανεκτιμητο. Να σε βλεπω ματια μου, να σε βλεπω και να σε ακουω. Και φυσικα δεν μπορουσα να μην σου πω, ποσο μα ποσο πολυ σ'αγαπω....

Σου μιλω

Σου μιλω εδω ματια μου, αλλα εσυ ουτε που ξερεις για την υπαρξη αυτου του διαυλου. Σου μιλω και τα λογια μου ποτε δεν χαιδευουν τα αυτια σου. Σε σκεφτομαι και η σκεψη σε φερνει κοντα μου, γιατι μονο με την σκεψη μου μπορω να σε εχω διπλα μου. Μα ξερω πως νοιωθεις σαν σε κοιτω αυτα που εχω στην ψυχη για σε. Απλα δεν ετυχε ερωτα μου να γινουμε ενα, γιατι ο χρονος επαιξε τον ρολο του με εμας. Ισως ηρθες αργα, ισως ημουν εγω ο δειλος. Δεν ξερω τι να πω, και πως να το εξηγησω. Ενα μονο ξερω. Πως εισαι ο ενας και μοναδικος μου ερωτας στην κατα τα αλλα ασημαντη και αχαρη ζωη....

Στην εορτή μου

το μηνυμα σου αγαπη μου, ηταν το μεγαλυτερο δωρο για μενα σημερα. Μονο το να ξερω πως ειμαι στξν σκεψη και στην καρδια σου μου αρκει. Εσυ εισαι ο σπανιος ανθρωπος ζωη μου. Σε λατρευω...

Αγαπημενη

Με κοιτας σαν σε κοιτω και σε θαυμαζω, και τα χειλη δεν λενε κουβεντα, μονο τα ματια μιλανε. Ξερεις ποσο σε αγαπω, και τι σημαινεις για μενα. Αλλα η ζωη που στην αληθεια ειναι μονο ενα κωμικοτραγικο Θεατρο μας εχει μακρια, εκτος απο αυτες τις ευλογημενες Δευτερες που εχω την χαρα να σε βλεπω. Και σαν μιλανε οι αλλοι για τον Ερωτα μεσα απο τα Πλατωνικα κειμενα που διαβαζουμε, αναρωτιεμαι ξερουν αραγε περι τινος προκειται? Μπορουν να καταλαβουν το μεγαλειο του Ερωτα που αισθανομαι για σενα ψυχη μου ομορφη? Τον αδολο Ερωτα, τον ουρανιο, τον Θεικο. Χωρις το ζωοδες ενστικτο της σαρκικης βουλιμιας. Αμφιβαλλω βαθια ζωη μου. Και εγω θα κρατησω τον Ερωτα μου για σενα ψηλα, και ας μην δεχθηκες να με συναντησεις οπως σου ζητησα, γιατι απλα δεν ειναι θεμα επιλογης γλυκια μου, η ψυχη μου ειναι για παντα δικια σου, μεχρι τα ακρα του Συμπαντος, μεχρι την αιωνιοητητα. Ισως σε αγγαλιασω εκει ψηλα στον Υπερουρανιο Χωρο που ανεβαινουν οι Θεοι, στον τοπο των ιδανικων, καθως ο Ερωτας μου για σενα εχει δωσει φτερα στην ψυχη μου και θα ανεβει εκει ψηλα να σε αναζητησει....